كتاب كل واحد

أوقات كتير باحس ان الحياة ديه كتاب مليان حكايات , صور واحداث , حكايات طويلة وقصيرة .. مملة و ممتعة .. مؤثرة وعابرة .. وكل واحد ليه طريقته فى التعامل مع الكتاب دة .. فيه ناس اول ما الصفحة بتخلص بيقلبوها , ومش بيرجعوا لها تاني , وبيركزوا فى الصفحة اللى بعديها .. شايفين ان مفيش فايدة من الاستمرار فى قراءة أحداث انتهت , سواء الاحداث ديه كويسة أو وحشة .. دايما باصين لقدام و ان فيه صفحات جديدة حتتقري .. مينفعش اقضي عمري كله افكر فى حاجة انتهت ,أعذب نفسي بيها لو هى وحشه وأمنى نفسي بيها تاني لو هي حلوه .. وأحيانا بيحاولوا يهربوا من الصفحات ديه ويتمنوا لو يقطعوها خالص من الكتاب ده .. بس هيهات .. اوقات كتيره صفحات من اللى فاتت ديه ممكن تنط فجأه فى ذاكرتك مش عارف ازاى .. ودة لما بتكون احداثها سايبه اثر او معلمه , او بسبب انك قابلت سطر فى الصفحه الحاليه فكرك باللي فاتت .. ممكن حتى فاتت من سنين , و احتمال ترجع تقلب فى الصفحه ديه تانى , و دة أكيد حيعطلك عن الصفحه اللى معاك دلوقتى ,واحتمال تعمل العكس و تقاوح لحد ما الذكريات والصور ديه تروح .

فيه ناس غاويين يقلبوا فى الصفحات القديمه .. شايفين ان كتابهم فاضي مفيهوش حاجه ممكن تتقري .. غاويين يعيشوا نفسهم فى تاريخ , ويا سلام بقي لو التاريخ دة اسود .. بتبقي متعتهم ان يعيدوا و يزيدوا فى قرايتها ؛ ما باقي الكتاب فاضي بقي .. على الرغم من انهم لو ركزوا حيعرفوا ان الصفحة اللى هما فيها هي كمان حتبقي تاريخ ؛ لان الكتاب مش بيخلص الا لما ربنا يريد .

فيه ناس بتاخد من الاحداث و القصص ديه الظاهر بس .. احداث عشتها وخلاص .. وناس تانية بيركزوا وبيقروا اللى بين السطور ؛ عارفين ان ممكن استفيد من السطور ديه فى صفحات جايه , وبيصفوا الحكايات ديه و ياخدوا الخلاصة اللى هى الخبرة .

الاحداث اللى بتتقري بيبقي ليها بطل , كل واحد بطل فى كتابه و حكاياته اللى مليانه أدوار .. دايما الاحداث بتدور حوالين البطل .. بس مش هو طبعا اللى بيحرك الاحداث , بس له دوره الاساسي اللى بيكون الاحداث ديه .

مش فاهمه ايه فايدة اني أعيش نفسي فى أحداث خلصت .. دايما باقلب الصفحه اللى بتنتهي , ومش باقف عندها كتير ؛ لأن كتابي لسه مخلصش , فاكيد فيه قصص تانيه حاعيشها .. لدرجه انى اكتشفت انى تقريبا معنديش ذكريات .. كتير من صحباتي لما بنتقابل بيقعدوا يفتكروا أيام الثانوي والجامعه , ويفتكروا أحداث ممكن أكون أنا البطله فيها , بس للسخريه انا نفسي مش بافتكرها , وممكن كل واحده تقعد تحكى عن حاجات حصلت حتى فى طفولتها , ويتمنوا أنها ترجع تانى أو واحدة يكون حصل لها حدث حزين مثلا , ولسه معيشه نفسها فيه .

اعتقد انه مش حاجة كويسة انى اضيع وقت فى ذكريات انتهت وخلاص ؛ نفس الوقت ده برضه ممكن أستغله فى التفكير فى حاجه حاليه .. أو حتى مستقبليه .. اللى اعرفه ان الحياه مش بتقف عند حدث معين .

الحكايات الحلوه بيبقي لذيذ أنك ترجع لها من وقت للتانى بس مينفعش يكون ده سبب ان الواحد كل شويه يتحسر على الصفحه اللى معاه دلوقت او يعيش نفسه فى وهم او حكاية خلصت .. اعتقد المفروض يركز فى اللى جاي احسن

تقليب الصفحات السودة مش سهل برضه , محتاج مجهود و اصرار .. وخصوصا لو فيه ناس مش مساعدينك فى دة , وكل شويه يحاولوا يرجعوك لنفس الصفحه اللى عايز تهرب منها , والاحداث اللى بتحاول تنساها

مش عارفه اذا كان فيه صفحات بتفضل محفورة فى الذاكره و صعب نسيانها و لا الواحد يقدر يقلب كل الصفحات